Kosmiczny Teleskop Hubble'a (ang. Hubble Space Telescope – HST) – teleskop poruszający się po orbicie okołoziemskiej, nazwany na cześć amerykańskiego astronoma Edwina Hubble'a. Od momentu wystrzelenia w 1990 roku, teleskop stał się jednym z najważniejszych przyrządów w historii astronomii. HST jest efektem współpracy NASA i Europejskiej Agencji Kosmicznej, wspólnie z teleskopami Comptona, Chandra oraz Spitzera jest częścią programu Great Observatories
Wysoko nad Ziemią Teleskop Hubbleya (TH) obserwuje Wszechświat z precyzją nieosiągalną dla żadnego teleskopu usytuowanego na Ziemi.
Astronomowie zwykle budują swoje obserwatoria na szczytach gór, wyżej od chmur i ponad warstwą zanieczyszczenia atmosfery ziemskiej. Ale nawet wtedy, uzyskany obraz ulega rozmyciu w wyniku działania prądów powietrznych. Najczystszy widok można uzyskać dopiero z ponad atmosfery - bezpośrednio z przestrzeni kosmicznej.
Teleskopy pokazują więcej niż ludzkie oko może zobaczyć, ponieważ gromadzą więcej światła. Inaczej niż zwykłe lunety, które do skupienia wiązki światła wykorzystują soczewki, wielkie teleskopy astronomiczne używają do tego celu luster. Im większe lustro teleskopu, tym lepszy obraz, ponieważ większa jest ilość zebranego światła. Niemniej jednak, pomimo że Teleskop Hubble'a (TH) ma lustro o średnicy zaledwie 2,4 metra - mniej niż największe teleskopy ziemskie -może on zarejestrować obiekty 100 razy bledsze i szczegóły 10 razy mniejsze od tych, dostępnych teleskopom usytuowanym na Ziemi. Jest to spowodowane tym, że TH jest umieszczony ponad rozmywającą obraz atmosferą.
TH został osadzony na orbicie okołoziemskiej przez wahadłowiec kosmiczny Discovery w kwietniu 1990 r. Na jego pokładzie znalazły się dwa aparaty fotograficzne. Pierwszy z nich został specjalnie skonstruowany do rejestrowania szerokich obszarów i planet; drugi robi zbliżenia i fotografuje niewielkie, przyćmione obiekty, takie jak odległe galaktyki.
Po umieszczeniu TH w przestrzeni kosmicznej, naukowcy z NASA z przerażeniem odkryli, że przekazywany obraz nie jest w przybliżeniu tak ostry, jak tego oczekiwali oraz, że nie sposób go wyostrzyć. Badania wykazały, że odpowiedzialne jest za to główne lustro teleskopu, rzekomo najdoskonalsze jakie kiedykolwiek wyprodukowano. W rzeczywistości odkryto, że producent wygładził je pod minimalnie innym kątem, w związku z czym miało ono zły kształt.